Gazanya

          Dün akşam eve giderken gözümüzün önünde bir kaza oldu. Bir aracın şerit ihlali neticesinde diğer yoldan gelen araçla çarpıştı. Çarpan araba Şahin, ön yolcu koltuğunda bir teyze oturuyordu. Emniyet kemeri takılı değil. Çarpmanın etkisiyle, ön cama çarptı ve kafasıyla camı kırdı. Sanırım kaşı patladı.

Kazayı ve teyzeyi görünce cep telefonuna sarıldım. 112 tuşladım. Karşıma biri çıktı. Ben hemen konuşmaya başladım. “xxxx yolu , xxx kavşağında kaza oldu. Yaralı bayan var.” Karşıma çıkan bilgisayar, “112 Acil servis, görüşmeleriniz güvenlik nedeniyle kayıt edilmektedir.” ve müzik, ben zaten kazanın şokundayım, acaba yanlışlıkla bankayı mı aradım diye şüphe düştü içime… Takribi 5 sn. beklettikten sonra karşıma bir bayan çıktı ve durumu kısa cümlelerle izah ettim. Konuşmamız takribi 5 - 10 sn arasında bitmiştir.

Bu olaydan nasıl ders çıkartabiliriz?

Hayatımız iğne ipliğine bağlı. Korkusuzca sonsuz hayat yaşayacak gibi hayatımızı sürdürüyoruz. Her an, herhangi bir yerde azrail hadi gidiyoruz diyebilir. Hazırlıklı olmak lazım…

Normal şartlar altında itiraf edeyim, ben de ön tarafa oturunca emniyet kemerini uzun yol haricinde takmazdım. Şimdi canlı olarak gördüm, eğer şehiriçinde o emniyet kemeri takılsaydı; ön tarafta oturan teyze mermi gibi koltuktan ön cama gitmezdi. Bu olay herkesin başına gelebilir ve her ne kadar arabanın ön tarafı gittiyse bile sadece maddi hasarlı olurdu.Kimsenin canına zarar gelmezdi. Arabanın hızı da 60-70 arası idi. 70 yoktu bile.

Canı sıklanların 112 acil servisi aramalarını şiddetle kınıyorum. Bu konuda bilinçlenmemiz gerekiyor. Sanırım bu sapıklar yüzünden 112 ‘yi arayınca önce bilgisayar çıkıyor ve hattın yoğunluğuna göre müzik çalıyor. Sonrasında canlı bir şahıs karşınıza çıkıyor ve durumu anlatabiliyorsunuz. Belki 10 sn. gibi gözüken bu kısa süre içerisinde her şey olabilir.

Umarım 112 hattının sonu bankalar gibi olmaz. Acil durumlarda yarım saat - bir saat bekletmeyi hiç düşünemiyorum.

Geçmiş olsun…